و نیامدنت پا به پای من پیاده نمی آید

دیگر نبودنت
هیچ چینی در پیشانی ام نمی کارد
و نیامدنت
پا به پای من پیاده نمی آید.

می توانم
پا روی پا بیندازم
گوشی تلفن را بردارم
به تنهایی ام چشمکی بزنم
و بی خیالِ موجی که بر شانه هایم می گذرد
فراموشی را شال ببافم.

 

 

مریم اسحاقی
از کتاب “نبض کوچه را بگیر”
در خبرگزاری برنا

Be Sociable, Share!

One Response to “و نیامدنت پا به پای من پیاده نمی آید”

  1. سلام.شعرهایتان بی هیچ اغراقی بسیار زیباست.این را پس از خواندن بسیاری از اشعار نو می گویم که بندرت در آن ها به اوج خیال می روم.دست مریزاد

پاسخی بنویسید

*