دو شعر در رسانه همیاری ونکوور- مریم اسحاقی

هر ماه
تو را در خود به قتل می رسانم
ماهی چند روز افسرده می شوم
و هیچ کس دلیل خونریزی ام را نمی فهمد
من
قاتل زنجیری توام
دوست داشتن ات عادت زنانه ی من است.

تبعیدت می کنم
به ناخن انگشت شست پایم
به جزیره ی هنگام
و با لکنت می رقصم
دیگر وقت قایم باشک بازی است
خاطرات رنگارنگ را پنهان کن
از خانه دور بریز انگشتانی که بوسیدی

چمدان را به من
مرا به سال نو تحویل بده!
در دورترین کهکشان
در شهرم
در خانه ام پنهان می شوم
و تو هرگز پیدایم نمی کنی

مریم اسحاقی
دو شعر از من در رسانه ی همیاری ونکوور شماره ۲۹

http://archive.hamyaari.ca/books/mnst/#p=39

Be Sociable, Share!

پاسخی بنویسید

*