ای صدای نقره ای!

شعری از من در روزنامه ایران ۱۲ اسفند ۹۳

 

ای صدای نقره ای!
صدای تمیز!
که دل خاک گرفته ام را صیقل می دهی
صدایم می کنی
و نیمی از من
که عشقش درد می کرد
همه ی ابعاد زندگی اش درد می کرد
نیمی از من
که قهر بود با گوشواره هایش
قهر بود با شعر
کبوتر می شود.

صدایم می کنی
دوباره دلم مثل حیاط مدرسه ی پسرانه شلوغ می شود
دوباره آینه به شال گلدارم فکر می کند

نگاه کن صدای تازه!
در دلم خانه تکانی است.

صدایم می کنی
حوایی می شوم.

 

مریم اسحاقی
روزنامه ایران ۱۲ اسفند ۹۳

نیمی از من
که چپ چپ نگاه می کرد به زندگی
به سیگار صبحگاهی که دودش چپ چپ می رفت
به باران که چپ چپ می بارید
می خندد

Be Sociable, Share!

One Response to “ای صدای نقره ای!”

  1. صدایم می کنی
    و نیمی از من
    که عشقش درد می کرد
    همه ی ابعاد زندگی اش درد می کرد
    نیمی از من
    که قهر بود با گوشواره هایش
    قهر بود با شعر
    کبوتر می شود.
    خیلی خوبه مریم جان. خیلی خوب. :-*

پاسخی بنویسید

*